BH-Logie

Het minst gebruikte kledingstuk tijdens de quarantaine zou naar verluidt de beha zijn geweest, zo beweerden talrijke artikelen. Daar moest ik eerst een halve rondje om de Alster over nadenken. Waarom in hemelsnaam zouden we onze beha's nu afdoen, alleen omdat we nu thuiswerken?

Elke ochtend na het opstaan hetzelfde ritueel: koffie, joggen, wassen, insmeren, een beetje make-up en een passend dagoutfit aantrekken. Daarbij hoort natuurlijk ook altijd een beha. Ik hou van beha's! Ze zijn mijn mooiste kledingstuk en ik draag ze altijd vooral voor mezelf. Mooi verborgen onder lagen hemd, T-shirt, blouse of trui is hij het dichtst bij mijn huid. Alleen wij twee kennen het genot van Brusselse kant of nachtblauwe zijde. Mijn beha geeft me steun en houding, ook als ik zonder beugel draag. Sjoemelen bovenaan heb ik niet nodig. Slechts zelden draag ik licht gewatteerde schuimcups. Met mijn cupmaat 75 B ben ik een goede middenmoter in de Duitse bovenwijdtevergelijking.

 Beha: Marie Jo Pearl - Living Coral

Bij het sporten grijp ik trouwens liever naar bustiertops van Lycra. Het is wel een hele knelling, maar ik houd niet van het gevoel als de borst vrij beweegt. Bij yoga of hardlopen wil ik het liefst helemaal geen kledingstuk voelen. Net als Eva in het paradijs wil ik alleen naar mijn adem luisteren zonder stoffelijke afleiding.

De gewoonte dat wij vrouwen onze borsten bedekken en ondersteunen, gaat trouwens terug tot het oude Griekenland. In Sparta zouden vrouwen bij deelname aan sportevenementen hun borsten hebben afgebonden om mannelijker te lijken. In de 19e eeuw waren vooral eenvoudige lijfjes met gewatteerde borstverbeteraars gebruikelijk, die al sterk leken op de huidige beha's. Tussendoor had het korset zijn moment, maar alleen de beha overleefde uiteindelijk. Ja, ik durf zelfs te beweren dat er geen veelzijdiger ontwerpen zijn dan die met de kleine lapjes stof van de borst bovenkleding: elastisch, cilindrisch, ondeugend, pronkend, platmakend, gladmakend, verstevigend en onthullend. En zelfs de wilde jaren '70 konden de beha – zijn dragende rol – niet deren. Feministen konden zich wel ontdoen van het benauwende korset, maar de beha mocht blijven. Alleen al vanwege de orthopedische werking, want een grote borst kan door te veel gewicht schouderproblemen veroorzaken. Misschien bewijzen daarom meer vrouwen ruggengraat dan mannen. Net als veel andere kledingstukken was ook de beha onderhevig aan de mode: jongensachtig in de jaren '20, rond in de jaren '30 tijdens de oorlog en puntig in de swingende jaren '50. Toen volgde in 1994 een mijlpaal in de geschiedenis van de beha: de Wonderbras veroverden met hun nieuwe vormen en materialen de bovenwijdtes. Nu was er geen houden meer aan en een lingerieboom viel als sprinkhanen over ons heen. De duurste beha ooit geproduceerd is de Fantasy Bra (2000) met een aankoopprijs van 15 miljoen dollar. Deze zomer viert de beha zijn comeback als armband gedragen onder een blazer. En wie de trend wil volgen, zal in plaats van bilspieroefeningen waarschijnlijk meer crunches moeten doen. De focus ligt dit seizoen duidelijk in het midden van het lichaam.

Waarom zou ik mijn geliefde beha nu afdoen alleen omdat een virus me mijn vertrouwde werkterrein ontneemt? We leren nu juist dat alles in verandering is, dat we niets kunnen vasthouden en dat alles zich opnieuw zal ordenen. Waarom zou ik me dan niet tenminste door mijn beha-beugels laten beschermen of moet ik liever zeggen "vertroetelen"?

Volgens Karl Lagerfeld hebben velen hun waardigheid al verloren door het dragen van een joggingbroek, waarom dan ook nog slordig zijn aan de bovenkant? Alles wat we hebben, is het hier en nu – en dat is onze beha. Niet meer, maar ook niet minder. Hij helpt me structuur in de dag te brengen en bij het sluiten van de haakjes neem ik houding aan. En houding is op dit moment heel belangrijk voor mij: het verdeelt mijn angst voor de toekomst in behapbare kleine stukjes. Mijn beha brengt me in de eerste versnelling van een nieuwe dag met thuisonderwijs, hang-out meetings, ramen zemen en drie maaltijden op tafel zetten. Ik jongleer momenteel mijn nieuwe bedrijf en gezin op een klein oppervlak en zou ik het enige kledingstuk dat mij daarbij steunt moeten afdoen? Soms voel ik 's avonds de te strak afgestelde bandjes van mijn beha, als mijn lichaam zich heeft uitgebreid na de dag en ook de sluiting op mijn rug knelt soms. Geen wonder - hij heeft het zwaar te dragen op deze dagen. Ik merk dan bij het losmaken van de haakjes dat mijn huid ademhaalt. Het is net als bij yoga: spanning - ontspanning. Een cyclus die mij veiligheid geeft.

Het laat me ook zien hoezeer mijn beha mij heeft gesteund en gedragen, en het idee dat ik een helper heb is bijna troostend. Uit dankbaarheid masseer ik soms de striemen een beetje weg met massageolie, kijk ik in de spiegel en ben ik blij dat ik weer een dag zonder pijn en ziekte in mijn naaste omgeving heb mogen beleven, dat ik geen paniekaanval of heimwee heb gekregen, dat ik boodschappen kan doen en verder geen tragische tegenslagen meer hoef te verwerken. Ik glimlach naar mezelf, denk aan mijn kinderen en aan de ideeën die ze vandaag weer hebben bedacht om de tijd thuis te verkorten. Ik hang mijn beha liefdevol aan de haak, zodat hij morgen uitgerust weer met mij kan starten. Hij laat bij mij niets hangen en ik laat hem niet hangen.

Je vindt mijn gedragen modellen en talloze andere mooie stijlen in de Marie Jo Online-Shop! *Advertentie/In samenwerking met Marie Jo