Bon Voyage: Kunst, cultuur en winkelen in Wiesbaden
Omdat een jaarvakantie voor onze auteur Isabel niet genoeg is, pakt ze gewoonlijk om de paar weken haar tassen en koffers om nieuwe plekken te ontdekken. Soms ook maar voor één nacht – maakt niet uit. Zo kun je heimwee ook heel goed stillen. Waar ze laatst was, wat de moeite waard is en wat niet, vertelt ze in “Bon Voyage”. Nu was ze voor SoSUE in Wiesbaden.
Van Isabel Sophie Möller
Zelden paste de titel van deze column zo goed: Bon Voyage – Goede reis.
Ik heb inderdaad extreem comfortabel gereisd. Comfortabel. Exquisiet. Ontspannen. Gecultiveerd. Smaakvol. Met uitzicht ... kies maar iets uit.
Laatst stuurde ik jullie een digitale ansichtkaart uit het mooie Straatsburg. Maar zoals al aangekondigd, was Elzas slechts het eindstation van mijn reis. Daarvoor was er nog een andere stop, die ik jullie tot nu toe heb verzwegen.
Laten we – helemaal in mijn stemming – sprookjesachtig beginnen: achter Gera, Jena, Weimar, Eisenach, Gießen en Frankfurt ligt aan de rand van een berg een stadje, oud en mooi, met helende bronnen en brede boulevards. De lijst van persoonlijkheden die hier door de eeuwen heen hun eer kwamen bewijzen? Lang. Helena Rubinstein, Dostojevski, Goethe, Brahms, Wagner – om er maar een paar te noemen.
Zo. Spanningsboog opgebouwd. Wie de kaart van Duitsland al voor zijn innerlijke oog heeft geopend, kan zich wel voorstellen waar ik ben.
Ik ben in…3…2…1…Wiesbaden.
De schoonheidskoningin van de Duitse steden: een korte trip naar Wiesbaden
Wie mijn laatste column heeft gelezen, weet het: aan het einde van de zomer en na een kleine werkmarathon had ik behoefte aan een volle dosis genot, ontspanning en schoonheid. Mijn doel: Straatsburg. Mijn eerste adempauze: Wiesbaden.
Relatief spontaan boekte ik een hotelkamer en gunde mezelf een tweedaagse tussenstop in de Hessische hoofdstad. Want – schaam me diep: ik zou zeggen dat ik Duitsland met al zijn facetten best goed ken. Maar Hessen is tot nu toe onterecht aan me voorbijgegaan.
Where to stay: Overnachten aan de rand van de Neroberg
Alleen al de rit ernaartoe was een droom – een Duitse roadtrip par excellence. Sorry als ik overdrijf. Met mijn auto reed ik ontspannen door een landschap van valleien, heuvels en kastelen. Mijn accommodatie paste er perfect bij: ik verbleef namelijk in het “Hotel Klemm” – een monumentale Jugendstil-villa uit 1888.
Door witte vleugeldeuren en over rode, hoge tapijten baande ik me eerst een weg naar de nostalgische lobby, daarna naar mijn kamer. Klein, maar fijn: vooraf vroeg ik – zoals altijd – om een kamer met uitzicht. Dat lukt niet altijd, maar deze keer wel. Gordijnen open, raam open en tada: voor me niet alleen een fraai binnenplein, maar ook de Neroberg, de huisberg van Wiesbaden.
In het hotel zelf verbleven (net als ik) veel stedentrippers die maar een paar dagen bleven. Goed voor mij, want bij het ochtendkopje koffie kon je heerlijk over persoonlijke must-sees en ontdekkingen praten.
Over ontbijt gesproken:
Zelden heb ik zo'n rijke en kwalitatief hoogwaardige selectie van regionale producten gevonden. Het neusje van de zalm: het ontbijt was gratis.
Places to be
In feite bleek de keuze van mijn hotel een bijzonder gelukstreffer, want de eerste grote bezienswaardigheid lag praktisch voor mijn deur: de Neroberg. Zoals een aardige Wiesbadense me vertelde, woont wie iets op zichzelf houdt, ofwel op de Nero- of op de Sonnenberg. Het is mij een raadsel hoe men zich zo'n woonplezier in deze tijden kan veroorloven, maar voor een wandeling zijn de Schöner-Wohnen-wijken zeker geschikt. Want hier leer je het echte, typische Wiesbaden kennen. Of beter: Het Wiesbaden zoals het nog steeds gezien wil worden.
Want Wiesbaden is echt een stad uit de 19e eeuw. Dat komt doordat de stad zich pas rond 1800 ontwikkelde van een bescheiden provincie met 2.500 inwoners tot een grote kuuroordstad. Omdat men hier altijd al op een welgesteld publiek gericht was, werd er niet zomaar lukraak gebouwd: het ene architectonische juweel volgt het andere op. Nog steeds wordt Wiesbaden daarom beschouwd als een stad van het historisme.
Mijn tip: In het begin was ik eigenlijk een beetje overweldigd door de bouwkundige pracht. Wiesbaden leek mij op het eerste gezicht niet een stad waar geleefd, gewerkt, gehuild en gefeest wordt, maar meer een theaterdecor. Veel te mooi om waar te zijn. Veel te veel suikerlaagje. Veel te weinig gevoel, geen hoeken en kanten.
Spontaan stapte ik in de “Wiesbadener Thermine” – een klein historisch treintje. Voor twaalf euro werd ik vanaf de Marktkirche 50 minuten door de Hessische hoofdstad gereden – het decor werd zo beetje bij beetje voor mij tot leven gebracht. Via de luxueuze Wilhelmstraße ging de rit naar het Kurhaus, het Hessische Staatstheater, hoog naar de Neroberg, de Russisch-orthodoxe kerk, over de Taunusstraße, naar de Kochbrunnen, het historische Kranzplatz, het Stadtschloss en weer terug naar de Marktkirche.
Sla de tour alsjeblieft op, ik zou hem namelijk aan iedereen zo aanbevelen.
Lunchpauze in het Wiesbadener Schiffchen
Na mijn kleine mobiele tijdreis door Wiesbaden had ik een vrij goed beeld van wat ik precies wilde bekijken. Pluspunt: de vriendelijke eigenaren van de Thermine gaven op verzoek graag hun persoonlijke culinaire tips prijs. Omdat ik maar twee dagen bleef, kon ik logischerwijs niet alles uitproberen, maar als serieuze columniste die haar werk zeer serieus neemt, heb ik natuurlijk aantekeningen gemaakt.
● Brunch en diner: Benner’s Bistronomie
● Lunch: I-Punkt
● De beste Italiaan: Ristorante Comeback
● Sterrenkeuken: Restaurant Ente
● Patisserie: L'Art Sucré (zelf geprobeerd en als heerlijk bevonden)
Tip voor twijfelaars: Laat je meevoeren in “Schiffchen” – zo noemen de lokale bewoners hun oude binnenstad vanwege de boegvormige uitstraling –. Of het nu vroeg, ’s middags of ’s avonds is: “Schiffchen” is een culinair en winkelparadijs. Ogen en maag worden hier altijd voldaan. Beloofd.
Speelbank Wiesbaden
Nee: ik wil hier geen reclame maken voor kansspelen. MAAR: het Wiesbadener casino behoort tot de bekendste speelbanken van Europa. Spelen heeft in Wiesbaden traditie: Vorst Carl von Nassau-Usingen verleende al in 1771 een privilege voor kansspelen in Wiesbaden. In 1810 werd het casino verplaatst naar het Oude Kurhaus – het neoclassicistische gebouw is ook vandaag de dag met zijn zuilengangen een waar lust voor het oog.
Omdat het diner in “Benner’s” mij werd aanbevolen, trok ik me snel netjes aan en vertrok naar het casino. Want let op: Hier geldt nog een dresscode. In de historische ambiance liet ik de spannende sfeer op me inwerken, hoorde ik pokerchips rinkelen, roulettewielen draaien en genoot ik, omringd door oud en nieuw geld, van een salade met gegrilde gambas. Daarbij een glas champagne. Proost – tot de volgende keer.
Shoppen in de oude binnenstad
Vogeltjes fluiten me toe dat er een enorme concurrentiestrijd is over waar je beter kunt winkelen: Mainz of Wiesbaden. Ik houd me diplomatiek op de achtergrond. Maar ik moet toegeven dat ik een voorkeur heb. Want in Wiesbaden struikelde ik onverwacht in het modegeluk.
Hier mijn absolute favorieten in – jullie kennen het al – snelle doorloop:
● Burresi: Modieus voor op het seizoen? Tenminste, zo voelt het in de boetiek. Burresi staat voor 40 jaar internationale mode. Want hier vind je alleen de allerlaatste trends van bekende merken zoals Paris Texas, Moncler, Anine Bing en natuurlijk SoSUE. PS: In Frankfurt op de luchthaven is er een andere fashion-vestiging van Burresi.
● Turmalin: Geweldige selectie van liefdevol uitgekozen, hoogwaardige sieraden, mode en accessoires.
● Laufsteg Wiesbaden: Zonder sluikreclame te willen maken… maar wie af en toe om 15 uur de tv aanzet om Guido Maria Kretschmer te zien, kent deze winkel wel … Psst: Hier zijn al heel wat vrouwen tot Queen gekroond.
● Allotria Wiesbaden: Aangezien ik een gepassioneerde tante en peettante ben, zoek ik altijd naar cadeautjes voor mijn vier meisjes. Geweldig: bij Allotria vind je hoogwaardige en stijlvolle mode voor baby's, kinderen en tieners.
● EP’s Diva: Mijn hoogtepunt! Een heel, heel betoverende boetiek – bijna sprookjesachtig. Hier vind je tweedehands schatten, zoals zonnebrillen van Dior, tassen van Fendi of kettingen van Paco Rabanne. Maar ook eigen creaties van de eigenaresse Elke Peschke. Elke is veel gereisd en met haar hart vooral thuis in Zuid-Frankrijk. Dat voel je ook in haar winkel en stijl.
● Antiek- en kunstschatten in de Taunusstraße: De Wiesbadenaren vertelden me trots dat er nergens in Duitsland een vergelijkbare antiekstraat is. Dat kan ik niet met honderd procent zekerheid zeggen, maar ik heb inderdaad nog nergens zoveel goed uitgeruste kunst- en vintagewinkels bij elkaar gezien.
Culture Club
Zo smaakvol en wereldwijs als ik de Wiesbadenaren heb leren kennen, verbaasde het me niet dat de stad me ook op cultureel gebied niet onbevredigd achterliet.
Wie van theater, opera of ballet houdt, komt niet om het Hessisches Staatstheater heen – logisch. Maar mij werd vooral het "Kulturzentrum Schlachthof" aangeraden. Het terrein ten zuidoosten van het centraal station biedt een verfrissend alternatief voor het traditionele "hoge cultuurprogramma". Op het programma: een groot aantal concerten van allerlei muziekgenres, poetry slams, lezingen, filmvertoningen, vlooienmarkten en feesten. Nog iets vergeten? Kijk zelf maar.
Wintervooruitblik
Lieve mensen... we hebben november. En ook al hebben jullie je jaarlijkse vakantie al opgebruikt: voor een dagtrip of een weekendje weg is er toch altijd tijd, toch? Want nieuwe plekken hebben in de winter toch altijd een heel bijzondere charme, vinden jullie ook niet? Ik vind sowieso dat het met kerst niet altijd Parijs, Wenen, Londen of New York hoeft te zijn. We kunnen ook ergens anders bezwijken voor de charme van de adventstijd. Maar waar? Tja... wees benieuwd.
Tot dan: Bon Voyage, lieve mensen
Jullie Isabel
Isabel Sophie Möller is journaliste voor tv, print en online. Net zo min als ze kiest voor één platform voor haar creatieve output, laat ze zich vastpinnen op één onderwerp om over te schrijven. Mode of beauty? VIP's of royals? Boeken of Netflix? Eten of reizen? Je kunt toch je hart en gedachten aan alles geven. Dat doet ze ook – het liefst in haar reis-/lifestylecolumn "Bon Voyage", waarin ze haar lezers maandelijks meeneemt op een van haar ontdekkingsreizen. Meer van Isabel is te vinden op haar Instagramaccount @the_italian_bazaar