Bon Voyage: Herfstige genietvakantie in Straatsburg
Omdat een jaar vakantie voor onze auteur Isabel niet genoeg is, pakt ze gewoonlijk om de paar weken haar tassen en koffers om nieuwe plekken te ontdekken. Soms ook maar voor één nacht – maakt niet uit. Zo kun je het verlangen naar verre reizen ook prima stillen. Waar ze laatst naartoe ging, wat de moeite waard is en wat niet, vertelt ze in "Bon Voyage". Nu was ze voor SoSUE in Straatsburg.
Van Isabel Sophie Möller
Bonjour uit het prachtige Elzas, preciezer: uit Straatsburg!
Mijn column begin ik deze keer klassiek in ansichtkaartentaal. Past ook, want achter mij ligt een kleine marathon van zes kaarten. Ik behoor namelijk nog tot het uitstervende soort brief- en ansichtkaarten schrijvers. Zo, weer iets over mezelf geleerd. We blijven trouw aan speed-dating.
Voor me op tafel staat een glas Gewürztraminer, mijn blik richt zich op de Ill, de zon gaat al onder en dompelt de voormalige leerlooierswijk “Petite France” in een schemerig licht. La vie est belle – het leven is mooi. En dus: Hartelijk welkom bij Bon Voyage – deze keer in de genotseditie.
Tijd voor rust in het herfstachtige Elzas
De Elzas is het eindpunt van een kleine roadtrip. Waar ik eerder gestopt ben, vertel ik jullie de volgende keer. Anders overtreft ik weer de lengte van mijn teksten... Kort samenvatten is niet echt mijn sterkste punt. Maar omdat ik altijd mijn best doe, houd ik me in.
Aan het einde van de zomer en na een kleine werkmarathon had ik zin in een volle dosis genot, ontspanning en schoonheid – maar dan in de “rustieke editie”. Dus pakte ik mijn koffers, tankte mijn auto voor de laatste keer vol tegen gereduceerde benzineprijzen en vertrok.
Waarom ik per se met de auto wilde reizen? De Elzas heeft zoveel te bieden en ik rijd graag spontaan ergens naartoe. Colmar, Kaysersberg en co. liggen op een steenworp afstand van Straatsburg en zijn makkelijk met de auto te bereiken.
Milieubewuster is natuurlijk de reis met de trein. Vanuit Frankfurt am Main of Stuttgart duurt het slechts ongeveer twee uur naar de Elzasser hoofdstad.
In de stad zelf wilde ik mijn auto echter laten staan en alles te voet bereiken. Want Straatsburg noemt zichzelf weliswaar Europese hoofdstad, maar is met 78,26 vierkante kilometer en ongeveer 277.000 inwoners best klein en gezellig. Bovendien – kleine spoiler: ik heb de Elzasser eetcultuur van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds in volle teugen genoten. Echt. Ik overdrijf niet. En wie kan smullen, kan ook makkelijk 20.000 stappen per dag zetten. Oude wijsheid van mijn moeder.
Waar te verblijven: Rustiek ontmoet Modern in het centrum van Straatsburg
Ik verbleef in het Hotel Rohan – een klein, zeer fijn designhotel midden in het historische centrum. Vanuit het raam kon ik de prachtig mooie kathedraal van Straatsburg van dichtbij bewonderen (het beklimmen van de 330 treden is trouwens een MUST!).
Voor mij als solo-reiziger was Hotel Rohan een ware gelukstreffer. Vanaf hier kon ik perfect al mijn toeristische en culinaire tochten starten, het personeel was uiterst attent en deelde graag insider tips met me. Vooral mooi en nog nooit zo meegemaakt: een week voor aankomst nam het hotel contact met me op en peilde al mijn persoonlijke interesses, zodat ze me individuele tips en aanbevelingen konden geven.
Ook het ontbijt zag er echt “délicieuse” uit, maar ik besloot al op de eerste dag niet in het hotel te eten. Want ik was tenslotte op een genietmissie die me direct naar het volgende punt leidt …
Places to be
Ik hou van, hou van, hou van goed eten en goede wijn – zoals ik eigenlijk van alle mooie dingen hou en me er graag in verlies van verrukking. Daarom is een weeklange culinaire reis naar het vroege herfstachtige Elzas HET perfecte cadeau voor mezelf.
Mijn doel op de eerste dag: De perfecte ontbijtplek vinden. In het hotel werd ik meteen geholpen: ik moest het proberen bij de Chocolatiers-Patissiers Christian – naar verluidt een van de beste adressen van de stad. Meer dan 40 jaar geleden opgericht door Christian Mayer, creëert inmiddels de tweede generatie zoete droomwerelden. Toeval, lot of commissie: het café lag ongeveer 200 meter van mijn hotel vandaan.
Om de lengte van deze column niet te veel uit te rekken, houd ik het kort en bondig: eten, koffie, sfeer zijn GODDELIJK. Hoor je het: GODDELIJK! De kleine taartcreaties zijn voor mij ambachtelijke kunstwerken, de croissants heerlijk boterig, het personeel zeer attent. Mijn tip: Ga zeker een paar traptreden omhoog en neem plaats in de historisch ingerichte theekamer. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op het Münsterplatz en ben je veilig voor toeristenmassa's.
Tot slot is het de moeite waard om nog een rondje te maken in de verkoopruimte van het café, want hier kun je zelfgemaakte jam en Straatsburgse lekkernijen kopen – geweldige souvenirs voor thuisblijvers.
Mijn ontbijtplek was dus direct op de eerste dag gevonden. Missie nummer twee: Dinner for One. Waar ga ik dineren?
Tijdens een van mijn tochten kwam ik het "Au Pont Saint-Martin" tegen: een gezellig, meerlaagse vakwerkhuis met buitenterras direct aan de Ill. Kan het nog Straatsburger? Nee.
Tafel gereserveerd, netjes gemaakt en op naar het diner: Aangekomen bij Saint-Martin werd ik eerst bij het panoramaraam geplaatst. De attente ober vond echter dat er een NOG fotogeniekere plek was en leidde me snel naar een klein terrasje dat net boven het water van de Ill zweefde. Zijn woorden: "Dit is de beste fotolocatie in heel Straatsburg." Tja, daar kan ik niets aan toevoegen. Vraag dus zeker om een plekje aan het water.
Even kort over het eten (want ja: ik heb niet alleen foto's gemaakt!): Voor mij was er typisch Elzasser zuurkool met een vis-trio en vers stokbrood. Klinkt misschien wennen, maar ik kan het van harte aanbevelen. Vooral voor wie, net als ik, niet zo van kassler en varkenspoot houdt.
Straatsburg voor wijnliefhebbers (of degenen die het willen worden)
Laten we naar mijn hoogtepunt van de reis gaan: de wijn-katakomben van Straatsburg! Vlakbij het “Petite France” ligt het “Hôpital civil” – de voormalige ziekenstad van Straatsburg uit de Renaissance. In de afgelopen eeuwen is het uiterlijk van het complex nauwelijks veranderd. Interessant verhaal: vroeger konden veel Straatsburgers de dure ziekenhuisrekeningen niet betalen en vereffenden ze hun schulden met wijn. Zo ontstond in korte tijd een enorme wijnkelder, die je ook vandaag de dag nog gratis kunt bezichtigen. Hier bevindt zich ook de oudste nog bewaarde (en drinkbare) wijn ter wereld uit het jaar 1472!
In de kelder worden nog steeds wijnen opgeslagen en gerijpt die je ter plaatse kunt kopen en proeven.
Geslaagd: Straatsburg voor modeliefhebbers
Ach, ik raak steeds meer in vervoering. Maar – herinnering aan mezelf: we wilden het kort houden. Dus, laten we beginnen:
Voor het eerste modieuze overzicht: Kleine Franse merken en originele particuliere winkels vind je vooral in de historische handelsstraat Rue des Juifs en in de dorpse wijk Krutenau vlak bij de universiteit.
Mijn persoonlijke hoogtepunten? In de boetiek “Cesaria” op de hoek van de Rue Ste-Madeleine en Quai des Bateliers is er een kleine, maar fijn samengestelde selectie van bekende Franse en Italiaanse merken zoals See by Chloè of Plein Sud. Het een of andere mooie stuk heb ik mezelf ook gegund in de schattig-kleine boetieks “Les Piplettes” en “Libertie” (beide in “Petite France”).
Mijn favoriete souvenir: Sieraden, want helaas ben ik op de eerste dag al mijn ringen kwijtgeraakt. Bij het Franse sieradenmerk Les Georgettes heb ik voor vervanging gezorgd. Het bijzondere: je kiest een sieraad uit en kunt het vervolgens personaliseren dankzij kleine, vormbare leren inzetstukken. Moeilijk uit te leggen, ik weet het. Daarom: neem gerust zelf eens een kijkje op de website.
Straatsburg Kort en Krachtig
Omdat ik nog zoveel meer tips heb, maar de ruimte op raakt, hier een kleine maar fijne overzicht – als het ware "Straatsburg to Go":
● Het mooiste uitzicht op het historische Straatsburg heb je zeker vanaf Vauban-Wehr, ook wel "Grote Sluis" genoemd. Tip: Neem wijn en een baguette mee en picknick hier 's avonds.
● De beste Flammkuchen: Is misschien te vinden in het restaurant “Le Gruber”. De horeca bevindt zich in een van de mooiste en oudste gebouwen van Straatsburg, vlak bij de Münster.
● De mooiste souvenirs heb ik gekocht bij Mireille Oster . Hier zijn bekroonde peperkoekjes te koop die in Elzas het hele jaar door worden gegeten. De klassieke variant bestaat uit zeven verschillende kruiden. Daarbij raad ik de bijpassende likeur aan.
● Straatsburg vanaf het water: Het klinkt misschien saai voor sommigen, maar ik hou ervan om op de eerste dag van mijn reis steden vanuit een typisch toeristisch perspectief te bekijken. In Straatsburg betekent dat: ik stap op de boot en doe mee aan een kleine rondleiding. Voor net geen twaalf euro voer ik een uur lang over de Ill en liet ik in een snel tempo de mooiste plekken op me inwerken.
● De beste koffie was naar mijn mening te krijgen bij “Le Kiosque d'Omnino” (1 Pl. Saint-Pierre-le-Vieux). Let op: hier is echt niet veel meer dan koffie, maar die is met veel liefde en zorg geselecteerd en bereid.
● Mijn meest bezochte plek? Definitief de fijnproeversstraat Rue des Orfevres. Hier staan de bekendste en oudste delicatessenwinkels van de stad naast elkaar. Kleine (let op woordspeling) proeverij: Chocolatier Weiss, patissier Pascal Caffet of Pains Westermann (daar is dé baguette!).
● Geweldige kaas van Elzasser boerderijen en kleine producenten heb ik gekocht bij “Mon Oncle Malker de Munster” (4 Pl. de la Grande Boucherie). Daarbij was er…
● Vers van de weekmarkt “Boulevard de la Marne” (dinsdag en zaterdag). Hier is niets wat je niet kunt vinden.
● De mooiste plek om te ontspannen: Definitief het park van de Orangerie vlak bij het Europaviertel. Vergelijkbaar met de Englischer Garten in München.
Inpaklijst
Voor deze reis heb ik me voor de zekerheid voorzien van nieuwe lectuur, want die heb ik bij mijn laatste twee trips pijnlijk gemist.
Thema-wise ben ik ook naar Frankrijk gegaan... al is het iets verder naar het westen. Preciezer: naar Parijs. Mijn aanbevelingen, die ik in Straatsburg heb gelezen en erg goed vond:
● KARL. Wij, medeplichtigen van schoonheid: Een boek over de kunstenaarsvriendschap tussen Karl Lagerfeld en Patrick Hourcade
● Shocking Life - De autobiografie van Elsa Schiaparelli
Vooruitblik
Zoals al aangekondigd, was Elzas slechts de laatste halte van mijn kleine roadtrip. Eerder heb ik nog een stop gemaakt in een niet minder mooie Duitse stad. Het verblijf daar was te bijzonder om het niet ook in een eigen column vast te leggen. Dus wees benieuwd waar de reis nog naartoe gaat.
In die geest: Au Revoire en Bon Voyage!
Jullie Isabel
Isabel Sophie Möller is journaliste voor tv, print en online. Net zo min als ze kiest voor één platform voor haar creatieve output, laat ze zich vastpinnen op één onderwerp om over te schrijven. Mode of beauty? VIP's of royals? Boeken of Netflix? Eten of reizen? Je kunt toch je hart en gedachten aan alles schenken. Dat doet ze ook – het liefst in haar reis-/lifestylekolom "Bon Voyage", waarin ze haar lezers maandelijks meeneemt op een van haar ontdekkingsreizen. Meer van Isabel is te vinden op haar Instagramaccount @the_italian_bazaar