Antonia: Interview met een blouse

Het is helemaal niet zo makkelijk om een interviewafspraak te krijgen met de Antonia blouse. Ze is constant onderweg. De bestseller van SoSUE is erg gewild, maar onze SoSUE man Knuth is als kauwgom in de flokati en gaf niet op. Zijn volharding heeft zich uitbetaald, deze maand is het eindelijk gelukt, onze Antonia blouse had eindelijk wat tijd voor een gesprek.

 

---

 

De dozen stapelen zich op. Hier in het SoSUE magazijn is het vol. De nieuwe voorraad is aangekomen. Ik ga op een europallet zitten en wacht op onze Antonia. Alex, onze logistiek manager, komt binnen. Over haar arm draagt ze een gloednieuwe witte Antonia. Voordat we met het gesprek beginnen, vraagt Antonia om wat geduld, omdat ze zich nog even recht wil hangen. Haar wens kan ik goed begrijpen, want geen enkele vrouw houdt van kreukels.

 

Knuth: Hallo Antonia, bedankt voor je tijd. Hoe gaat het met je?

Antonia: Dank je, het gaat goed met me. Ik ben een beetje opgewonden omdat ik vandaag nog verder ga. Om 12.00 uur word ik opgehaald. Alle SoSUE bestellingen gaan dan de deur uit. Een klant heeft me vanmorgen in haar kledingkast opgenomen. Ik ga naar Rosenheim. We zijn toch om 12.00 uur klaar?

Natuurlijk krijgen we het voor elkaar. Sorry voor de stress. Net hier en je moet alweer verder.

Sem Problemas! Zoals je weet, ben ik Portugees en blijf ik normaal gesproken rustig. Het is niet de verdere reis, maar ik ben helemaal opgewonden en nieuwsgierig hoe haar andere stukken zijn. Meestal kunnen we het meteen goed met elkaar vinden. Ik ben helemaal niet zo gesloten, maar juist heel open als het om nieuwe stijlen gaat. Elke stijl heeft iets voor zich. Ik kan niet wachten tot het begint.

Misschien ben jij ook niet de enige Antonia in de kast.

Oh, dat zou geweldig zijn. Een jurk vertelde me dat ze had opgevangen dat er klanten zijn die meer dan tien verschillende Antonias bezitten. Praktisch voor elke dag een. Dat vind ik wel cool.

Je bent net aangekomen uit Portugal, hoe bevalt het je hier met de andere stukken uit de collectie?

Ik geniet echt van mijn tussenstop. Het is zo fijn, want ik heb hier mijn zussen en nichten uit heel Europa ontmoet. Alle Antonias bij elkaar, dat is ook voor mij iets bijzonders. Heel grappig zijn de satijnen Antonias. Ik merkte meteen dat mijn jongere en glanzende zussen echte uitgaansblouses zijn. Die laten niets aan het toeval over wat leuk is. Er blijft geen draadje droog. Heel grappig. Maar vandaag neem ik afscheid. Het gaat verder. Eindelijk!

Weet je waar je andere zussen allemaal al naartoe zijn gereisd?

Bijna overal naartoe. Een Antonia-zus is zelfs tot in Japan gekomen. Het idee dat ze nu door Tokios winkelgebied Ginza slentert, vind ik best wel gek. En anderen zijn weer naar de VS geëmigreerd. Ze genieten van de zon in Santa Monica of brengen de dag door op een kantoor in New York. We reizen veel, maar de meesten van ons zijn actief in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.

 

Hoe het allemaal begon: in 2018 toont Sue voor het eerst de Antonia blouse

 

Weet je of een van je zussen ooit toevallig een andere Antonia is tegengekomen?

Oh ja, zoals ik heb meegekregen, gebeurt dat wel eens. Er zijn toevallige ontmoetingen op straat of in een boetiek, waar andere Antonias rondhangen. Het is altijd een groot feest als twee zussen elkaar weerzien. Vooral veel van ons zie je terug op SoSUE evenementen. Echte familiefeesten zijn dat. Dan zijn al mijn zussen er: de Bonte, de Slanke en de Stevige.

De Dikke?

Hahaha.... De dikkere, zo noem ik mijn zussen van flanel, die zijn iets steviger dan ik. Bij ons Antonias zijn het de herfsttijlozen: mooi, elegant en warmhartig. Die blijven nu in de zomer liever in de doos. Een paar gram wol meer valt bij warme temperaturen snel op. Ze houden het liever wat koeler. Hoewel bij dit wisselvallige weer waren sommige flanellen al weer gevraagd. Maar of het nu zon of regen is. Er is voor elk weer en humeur de passende Antonia.

In de afgelopen seizoenen zijn er steeds nieuwe Antonias bijgekomen. Heb je een favoriete zuster?

Nee, ik heb geen favoriete zus. Ik mag ze allemaal: gestreept, in linnen, in satijn, met bloemenpatroon, in olijfgroen, roze of denim. We zijn een heel kleurrijke familie. We zijn vooral trots op onze nieuwste zus, de gestreepte Antonia met witte kraag en manchetten. Misschien kan ik haar je eens voorstellen. Ik zie haar helaas nu niet. Nou ja, ze is nog een beetje verlegen, verstopt zich nog hier in het magazijn, maar ze zal moeten wennen aan alle aandacht. Ook zij is, net als alle Antonias, een influencer.

Daar kan ik je alleen maar in gelijk geven. Wie had dat in 2018 gedacht, toen je voor het eerst werd voorgesteld, dat je later zoveel vrouwen zou inspireren.

Dat had ik ook niet gedacht. Is toch geweldig! Inmiddels zijn er bijna 30.000 zusters van mij in verschillende kleuren en stoffen. Kan ik zelf bijna niet geloven, vooral als ik bedenk dat er destijds zelfs voorbehouden tegen mij waren. Wie wil er nu een one-size-oversized blouse dragen, werd mijn schepper Sue steeds weer gevraagd. Gelukkig is ze een Ram en heeft haar koppigheid zich uiteindelijk uitbetaald.

Hoe verklaar je je succes?

Het is Sues idee. Ze wilde een blouse creëren die alle vrouwen even goed staat. Of ze nu jong, oud, stevig, slank, klein of groot zijn en die nergens te koop was. Ze heeft al haar favoriete blouses tevoorschijn gehaald en van elke het beste genomen. Zoals een DJ die een nieuwe track mixt. Hier een beat uit Parijs, daar een loop uit New York. In mijn ontwerp vind je de geluiden die Sue in de showrooms, winkels, op Instagram en op straat heeft opgepikt. Het is haar gevoel voor mode.

 

 

 30.000 fans kunnen niet fout zitten: RTL-presentatrice Frauke Ludowig in een blauwe Antonia blouse

 

Om bij het DJ-beeld te blijven, jij bent een hit en ook een longplayer. Hoe zou je jezelf in één woord omschrijven?

Toen ik net op de markt was, had ik een paar redactievergaderingen in München om mezelf voor te stellen. Ik vond het toen leuk wat een mode-redactrice over mij zei, dat ik "effortless" ben. Ze bedoelde dat alles aan mij moeiteloos lijkt. Als modeprofessionals dat over je zeggen, is dat een mooi compliment. Trouwens, veel vrouwen waarderen het om zich moeiteloos te kleden.

Kun je dat nog wat verder uitleggen?

Met moeiteloos bedoel ik dat ik niet lastig ben. Ik pas me, zoals ik al zei, aan mijn draagster aan. Ik doe veel mee en geef haar de mogelijkheid om met mij te experimenteren. Qua styling ben ik erg flexibel: of met een knoop vooraan bij een mini of open bij leggings. Altijd cool. Of een ander voorbeeld, je kunt me overdag op het werk dragen en 's avonds op een beachparty bij de bikini. Alles geen probleem. Welke blouse kan dat van zichzelf zeggen?

Over moeiteloos gesproken: wat vind je leuker, centrifugeren of strijken?

Daar ben ik niet zo zeker van. Centrifugeren is leuk, maar ik denk dat ik meer van hete strijkijzers houd. Dat is mijn match. De warmte doet me gewoon goed. Elke vezel in mij ontspant dan weer. Wij katoenzussen houden het graag glad.

Oh, ik zie net dat we niet veel tijd meer hebben. Alex wacht al. Nog een laatste vraag. Waar ben je trots op?

Ik ben trots op twee dingen. Ten eerste dat ik zoveel tevreden fans heb en ten tweede dat ik zoveel nichten in de collectie heb waarin een stukje van mij terug te vinden is. Bijvoorbeeld, er is een sweatshirt, overall of momenteel een gebreid vest van mij. Overal zitten Antonia-elementen in. Ik ben Sues muze, ik inspireer Sue steeds weer tot nieuwe variaties - daar komt haar DJ-spirit weer naar boven. En ik durf te beweren dat ik als een citroen ben die nog veel sap heeft, mijn zussen en nichten zullen mensen nog verrassen met de een of andere stijl. Maar voordat we afscheid nemen, mag ik je iets vragen, Knuth?

Graag. Schiet maar.

Waarom heet ik Antonia?

Ah, ik begrijp het. Je wilt weten hoe je aan je naam bent gekomen. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Toen ik destijds onze eerste lookbook tekstte, koos ik namen waarmee ik, Sue en Vanessa een bijzondere band hebben, zo hebben we blouses genoemd naar de dochters van Sue en Vanessa. En Antonia is de naam van mijn nichtje in Frankfurt. Ik vond dat het goed bij jou paste, bovendien is het een antieke naam. In het oude Griekenland betekent het "de onschatbare" en ik vind dat het jou goed beschrijft. Het is een geluk dat jij er bent. Wij en je fans zouden je graag niet willen missen.

Dank je! De Onschatbare?! Wat gaaf! Dat zal ik onthouden en meteen aan mijn zussen en nichten vertellen.

Ik zie net dat Alex zwaait. Je moet gaan. Hartelijk dank voor je tijd en een goede reis!

Het is echt zover. De koerier komt zo. Ik wil op tijd in Rosenheim aankomen. Bedankt voor het interview. Dag Knuth!

Dag Antonia! Goede reis!

 

Zin in een Antonia blouse? Hier vind je al haar zussen.

 

 Foto: Ana Daki