Het huis aan het meer
Stephanie maakt zich de laatste tijd veel zorgen over ouder worden. Op dit moment vraagt ze zich vooral af waar ze zal wonen als haar kinderen het huis uit zijn en ze kan doen wat ze wil.
Van Stephanie Hielscher
Ik had een interview met Sue en ik werd geïnspireerd tot een paar gedachten waar ik op dat moment mee bezig was.
En zo ging het: aan het einde vertelde ze me wat ze allemaal van plan is als ze alleen nog verantwoordelijk is voor zichzelf en niet meer voor haar kinderen. Dat ze zich bijvoorbeeld kan voorstellen om ergens heel anders te gaan wonen of zelfs geen vaste woonplaats meer te hebben. Ik had daar nog nooit zo over nagedacht. Het is een beetje zoals na het eindexamen, als je het ouderlijk huis verlaat. Alleen dat nu de anderen het huis uitgaan en jij zelf niet meer als dagelijks thuis nodig bent. Vrijheid, ouwe!
Daarom schrijf ik nu een lijst met plaatsen van mijn dromen, waar ik dan eventueel wil wonen. In mijn dromen zijn er op dit moment geen oorlogen, inflaties, ouderdomsarmoede, pandemieën, ouderdomsgerelateerde ziekten of wat voor ergs je maar kunt bedenken. Ik stel me net voor dat mijn man en ik een vaste basis hebben, waar wij en ons kind en onze hond steeds weer naar terug kunnen keren. Een ontmoetingsplek, een thuis dat groot genoeg is voor ons allemaal en voor iedereen die hopelijk nog komt. Hallo schoondochter, hallo duizend kleinkinderen, hallo lieve hondjes.
Mijn man en ik zijn dan nomaden en we trekken dan verder wanneer het ons uitkomt. Ik schat na twee maanden. Eerste stop: Bad Gastein. Met uitzicht op de bergen drinken we 's ochtends een kop koffie op het balkon en maken daarna een lange wandeling. We nemen het eekhoornpad en pakken van tevoren een paar pinda's in, die we onderweg kraken en aan de nieuwsgierige eekhoorns voeren. We rijden de zoutmijn in om het radium zijn heilzame werking op ons lichaam te laten uitoefenen. Na acht weken reizen we door naar Istanbul. Daar wonen we midden in de stad in een huis waarvan de begane grond een café is, waar we onze eerste koffie drinken. Het is een beetje luidruchtig. Ik ben gevoelig voor geluid. Maar ik wil toch daar zitten, omdat ik midden in het leven wil zitten. Na de koffie gaan we naar een museum en 's avonds naar een concert. We eten nooit in het appartement, maar altijd op een plein midden tussen de vele mensen. Ik zoek een yogastudio en doe elke dag mijn asana's. In Istanbul zijn we na zes weken klaar en maken een korte tussenstop thuis om onze zoon te zien en hem een met de hand gesneden schaakspel te geven, dat we in Istanbul voor hem hebben gekocht, en een janker die we in Bad Gastein voor hem hebben gekocht, en hem heel stevig en lang te knuffelen. Daarna gaan we naar de bioscoop, omdat we de bioscoop hebben gemist. En naar de Volksbühne, omdat we de Volksbühne hebben gemist. En dan merken we dat we zoveel dingen hebben gedaan die we gemist hebben, dat we ineens drie maanden in Berlijn zijn geweest. Zo gaat het waarschijnlijk verder. Nadat we op Mallorca en in Californië zijn geweest, komen we weer thuis omdat het dan kerst is, dat we natuurlijk hier samen willen vieren. En als het dan weer verder gaat naar Parijs en Sicilië, komt onze zoon ons in Palermo bezoeken en kopen we hem zoveel bolletjes ijs als hij maar kan eten. Het zou ook kunnen dat er een familiebattle is: wie eet de meeste bolletjes?
Het is heel anders dan het huis aan het meer bij Peter Fox. En het loopt toch anders, maar ik kijk uit naar wat komen gaat. Ik kijk uit naar de tijd over twintig jaar net zo goed als naar die over twee jaar. Ik denk dat dat vooral komt doordat er in deze kleine droom geen ruzies of zelfs scheidingen zijn en ik in mijn verbeelding alles met mijn familie kan doen. Dat wij met z'n drieën dan de eenheid zijn die we nu ook zijn. En dan zing ik ook graag het lied van Bosse genaamd Frankfurt/Oder, waarin het heet: Mir war's schon immer egal, wo wir waren.
Stephanie Hielscher studeerde cultuurwetenschappen met een focus op documentairefilm aan de HU Berlijn. Daarna liep ze stage bij MTV. Ze werkt als freelance journaliste voor verschillende zenders zoals KiKa, Nickelodeon, MTV, Sat1/Pro7 en de RBB. Haar focus ligt op documentaires en kindertelevisie. Sinds 2020 presenteert en produceert ze ook de podcast Fünf zu Eins voor Mit Vergnügen en schrijft ze de wekelijkse nieuwsbrief Eins zu Eins. Meer over Stephanie vind je op haar Instagram-account @stephaniehielscher.